Οι οργανωτές του TCS Sydney marathon βιάστηκαν να ανακηρύξουν τον πρωταθλητή Αυστραλίας...Τέντωσαν την κορδέλα τερματισμού όταν είδαν να καταφτάνει ο πρώτος λευκός δρομέας. Μόλις είχε ολοκληρώσει τον αγώνα του ως 12ος ο Αιθίοπας Seifu Tura Abdiwak σε 2ω08:26. Με οκτώ δεύτερα ως μειονέκτημα προσήλθε ο 13ος, ο Αμερικάνος Ethan Shuley, απόφοιτος του BYU και μέλος της δρομικής ομάδας της Asics. Ναι...είχε μπροστά του τεντωμένη την κορδέλα του πρωταθλητή Αυστραλίας! Πέρασε την τελική γραμμή σε 2ω08:34 και βέβαια τότε έγινε αντιληπτή η γκάφα...Ο πρωταθλητής Αυστραλίας εφάνη 1:50 αργότερα ως ο 16ος της γενικής. Ηταν ο Andrew Buchanan, ο νικητής του εφετινού City4Surf των 14χλμ στην ίδια πόλη και μετασχών στους OA ''Paris 2024'', επίσης δρομέας της Asics! Τελική επίδοση = 2ω10:14. Προφανώς ο αρμόδιος για την κορδέλα παρασύρθηκε από το ''πρώτος λευκός'' και από την ακριβώς όμοια γαλανόλευκη φανέλα της Asics (δείτε τις δύο φωτό). Ιδού η κατάταξη μετά τον  Shuley - 14ος Sisay Lemma Kasaye Eth 2ω08:47, 15ος Capital Degefa Tola Eth 2ω09:57, 16ος Andrew Buchanan Aus 2ω10:14, 17ος Hagos Gebrhiwet Berhe Eth 2ω10:56....οι άλλοι Αυστραλοί: 21ος Timothy Vincent 2ω13:54, 22ος Liam Boudin 2ω14:58, 25ος Thomas Do Canto 2ω15:25, 26ος James Nipperess 2ω17:45, 30ος Michael Roeger ΑμεΑ 2ω18:36, κοκ O Buchanan έλαβε $30000 ως ο ''top – ranked των Aussie's''. Επιταγή με αυτό το ποσό για την ίδια επιτυχία παρέλαβε η πρωταθλήτρια των γυναικών, η Ellie Pashley με επίδοση τις 2ω28:27 (9η γενικής). Ακολούθησε ως 2η η Amelia Clark σε 2ω29:47 (11η). Προνομιούχος αποδείχθηκε η κατάταξη της. Ελαβε $20000. Ομοιο ποσό έλαβε και ο Timothy Vincent, ο 2ος άνδρας. Εκλεισαν την εξάδα του Aussie's champs: 3η Caitlin Scott 2ω31:11 (13η), 4η Rosie Weber 2ω40:55 (15η), 5η Sarah Ludowici 2ω43:04 (17η) και 6η Kathryn Parkinson 2ω43:22 (19η).

Ο RoJo διαφωνεί με τη γιγάντωση των ''major''  

O Robert Johnson δημοσίευσε στο http://letsrun.com, τη δρομική ιστοσελίδα με την υψηλότερη αναγνωσιμότητα τη διαφωνία του περί τη γιγάντωση των WMMajors. Τεκμηριώνει εν πολλοίς τη θέση του! Λαμβάνει ''τροφή'' και από τον TCS Sydney marathon. Αναφέρεται κυρίως σε θέματα ποιότητας, επικεντρώνει στη ''μείζονα σημασία'', κοκ. Περιμένω να επανέλθει την επόμενη φορά εστιάζοντας στο υψηλό κόστος της συμμετοχής και τον τρόπο εγγραφής γιατί αποκλείονται χιλιάδες δρομείς χαμηλού εισοδήματος και ας φιλοξενείται ο αγώνας στην πόλη τους. Ναι, έρχεται η επόμενη...Ακολουθούν οι τρεις major του φθινοπώρου • Ιδού το κείμενο του RoJo: ''Η είδηση της σήμερον αφορά τους νικητές του TCS Sydney marathon - Α' ο Αιθίοπας Addisu Gobena, μόλις 21 ετών, ο νικητής του ''Dubai marathon 2023'', κατέκτησε τη νίκη εκεί στο Sydney με επίδοση διαδρομής: 2ω04:42 και Β΄ η Κενυάτις Peres Jepchirchir, η Ολυμπιονίκης του 2020 και η πρωταθλήτρια κόσμου του 2025, επιβλήθηκε στον αγώνα των γυναικών με σχεδόν τέσσερα λεπτά gap: 2ω18:31 έναντι των 2ω22:11 της Irine Cheptai). Και πρέπει να παραδεχτώ ότι αυτη η κατάληξη με συγκίνησε... Τα τελευταία χρόνια, οι Abbott World Marathon Majors επεκτείνονται σε αριθμό! Παραδέχομαι ότι ποτέ δεν ήμουν οπαδός της επέκτασης! Επέκταση προς το ''ασήμαντο''; Αυτή (η επέκταση) τω WMMajors είναι κακοσχεδιασμένη! Υπάρχουν τώρα 8 «major» = Τόκυο, Βοστώνη, Λονδίνο, Κέιπ Τάουν, Σύδνευ, Βερολίνο, Σικάγο και Νέα Υόρκη. Οκτώ major φαντάζει οξύμωρον (σημ: ναι, ο RoJo γράφει Ελληνικά = oxymoron). Οταν έχεις οκτώ από οτιδήποτε, τότε έχεις μια ''σειρά'' και ποτέ κάτι ξεχωριστό. Παύει η ιδιαιτερότητα!

Για να προλάβω τις επερχόμενες στρεβλώσεις με κρατούμενο ότι δεν πρόκειται η εταιρεία να ''επιστρέψει'' την επέκταση προτείνω να προστεθεί ένας ακόμα ώστε οι major να επεκταθούν σε ''9'', ήτοι τέσσερις από αυτούς τους αγώνες για τους άνδρες, τέσσερις για τις γυναίκες και ένας αγώνας για ΑμεΑ. Ο λόγος γιατί μισώ την ιδέα της επέκτασης είναι ότι φοβάμαι πως οι οργανωτές πράγματι αδιαφορούν για την υψηλή ποιότητα... Ποιο σοβαρό αθλητικό γεγονός μειώνει εκούσια τη σημασία του τεμαχίζοντας το χρόνο δια του πολλαπλασιασμού; Ταυτόχρονα παρουσιάζεται περιορισμένος αριθμός elite δρομέων οι οποίοι απαιτούνται για να ''γεμίσουν'' τα field. Πάντα τόνιζα: «ο στίβος δεν χρειάζεται περισσότερους αγώνες. Απλά  χρειάζεται περισσότερους συναρπαστικούς αγώνες, δλδ τους έχοντες σημασία». Ισως να μη είμαι αντικειμενικός σε αυτό. Περίμενα το σημερινό Μαραθώνιο TCS του Συδνευ 2026, Σάββατο εδώ στις ΗΠΑ και Κυριακή εκεί, λιγότερο από οποιονδήποτε άλλο μεγάλο αγώνα! Γι΄αυτό ας μη διστάσετε να χαρακτηρίσετε την ''προκατάληψη επιβεβαίωσης''. Αν οι Abbott WMM επιθυμούν να αυτοαποκαλούνται ως η κορυφή της κοινότητας των επαγγελματιών δρομέων τότε πρέπει να συντρέξουν όλοι ταυτόχρονα οι ποιοτικοί δείκτες, εν αρχή η χρονομέτρηση!

Πχ = οι πάροχοι χρονομέτρησης απαιτείται πλέον να προσαρμόσουν ''φίλτρα λογικής'' ώστε να μη συμβαίνουν γκάφες όπως αυτή: ο Αμερικανός Ethan Shuley τερμάτισε 13ος σε 2ω08:34 αλλά οι οργανωτές τέντωσαν μπροστά του την κορδέλα τερματισμού κατά μήκος της τελικής γραμμής γι' αυτόν νομίζοντας ότι ήταν ο νικητής του ''αγώνα μέσα στον αγώνα'', του πρωταθλήματος Αυστραλίας. Μπερδεύτηκαν γιατί ο Shuley ερχόταν ως ο πρώτος λευκός προς τον τερματισμό. Οι Abbott WMM επικεντρώνεται ολοένα και περισσότερο στη μαζική συμμετοχή, στην ώρα των ερασιτεχνών δρομέων... Λαμβάνοντας υπ' όψη ότι επτά άνδρες προσπέρασαν την παλιά επίδοση διαδρομής προφανώς δεν ισχύει ότι ο αγώνας elite ήταν ήσσονος σημασίας, δλδ μια δεύτερη σκέψη. Αυτές οι καλές στιγμές δεν μετριάζουν το φόβο μου ότι οδεύουμε προς την κατεύθυνση των πολλών major χωρίς το ανάλογο γόητρο, τη σημασία. Και έχομεν περισσότερες αποδείξεις από αυτό τον αγώνα, πχ τα 3:40 του gap της Peres''. Robert Johnson = διαχρονικός δρομέας, κόουτς της NCAA και co - founder του letsRun.com