Ο 34χρονος Woody Kincaid  κατέκτησε για 3η φορά τον τίτλο του πρωταθλητή των 10000μ της USATF με την...αργή επίδοση των 30:13.66. Εκεί στο Randall's Island της NYC και εντός του σταδίου ''Icahn'' έτρεξε  το τελευταίο 200άρι σε 25.95 (!!!) και υπερίσχυσε των ανταγωνιστών του Grant Fisher και Drew Bosley κατά την Α΄ ημέρα του 150ου εθνικού πρωταθλήματος t&f. Kατάφερε επιβλητική νίκη σε σύγκριση με τις άλλες δύο...Ο Woody διακρίνεται ως ένας δρομέας της 25ης περιστροφής! Γνώριζαν καλά αυτό οι ανταγωνιστές του...Ο Fisher, ο κάτοχος της AR με 26:33.84 (2022) και 3ος στους ΟΑ ''Paris 2024'', θεωρητικά ευρισκόταν σε καλή κατάσταση μετά την πρώτη νίκη του στο DL της 28ης Ιουνίου. Προτίμησε την αναμονή σε πολύ – πολύ αργό ρυθμό. Ρίσκαρε και έχασε... Επιχείρησε να αποφύγει αυτή την επερχόμενη μοίρα τις πρώτες πρωινές ώρες της σήμερον για την Ελλάδα μπροστά σε ένα αραιό πλήθος θεατών. Στο ''μισό'' της κουρσας, δλδ στα 5000μ, το χρονόμετρο έδειξε 16:12, ένα πέρασμα για...ηλικιωμένους! Ο Grant ανέβασε ρυθμό κατά την 16η περιστροφή... Ετρεξε αυτό το 400άρι σε 60.98 και τέθηκε επικεφαλής στοχεύοντας να επιβάλλει ένταση την οποία δεν θα άντεχαν οι ακολουθούντες. Κράτησε την προσωρινή...πρωτιά έως τα 9200μ τρέχοντας σταθερά γύρω από τα 64δ ανά περιστροφή επί 2000μ. Εξέπεσε του ρυθμού στο 22ο 400άρι  (= 67.10) και στο 23ο (= 66.65). Ετσι η κούρσα επανήλθε στα ''μέτρα'' του Kincaid. Ο δρομέας της Nike Swoosh TC Flagstaff είχε πλέον τον πρώτο λόγο γιατί στηριζόταν στην ''κτισμένη'' επί χρόνια ικανότητά του να ξεχωρίζει μετά το καμπανάκι...Ακολούθησε τον Fisher στην περιστροφή της απελπισίας, την 24η (= 63.45). Ναι...επιτέθηκε μετά τον ήχο και τερμάτισε θριαμβευτής. Ελαβε βέβαια έως εκείνο το σημείο βοήθεια από τον Drew Bosley. Ο συν – τρέχτης του στο υψόμετρο του Flagstaff πίεζε το ρυθμό! Ο Kincaid. έτρεξε το 25ο 400άρι σε 54.89, το 200άρι σε 25.95 και το 100άρι σε 12.83.  Κατέγραψε με 30:13.66 την πιό αργή επίδοση πρωταθλητή της USATF από το 1959!!! Είχε ως τελικό πλεονέκτημα τα 70/100 έναντι του Fisher. Τρίτος κατέφθασε ο Bosley με +6.34. Δεν είχε κανένα λόγο να επιμένει στην πίεση...Διέσωσε εύκολα τη θέση του βάθρου. Το αποτέλεσμα -  1. Woody Kincaid 30:13.66, 2. Grant Fisher 30:14.46, 3. Drew Bosley 30:20.60, 4. Chandler Gibbens 30:25.37, 5. Acer Iverson 30:25.82. 6. Muluken Tewalt 30:27.13, 7. Eric Casarez 30:27.38 και 8. James Mwaura 30:28.07. ''Αποδείχθηκε πολύτιμη η ικανότητα αντίδρασης στο φινάλε'' τόνισε ο Kincaid. και προσέθεσε: ''διατηρώ αυτή από την ηλικία των 17 ετών. Κατέκτησα νίκες σε αγώνες των HSc και της NCAA. Νοιώθω ευτυχής...''. Αυτή τη βραδιά απέδειξε ότι έχει απόθεμα ενέργειας παρά το περίεργο ξεκίνημα της χρονιάς και τις...πίκρες του 2025 (= 8ος στα 5000 και στα 10000μ της USATF).  Eτοιμάζει τις αποσκευές για την Ευρωπαϊκή περιοδεία του. Ο Fisher έχει δύο ημέρες ξεκούρασης και ανασύνταξης πριν από τον τελικό των 5000μ της Κυριακής...Σίγουρα  ο σημερινός αγώνας ταλαιπωρεί τη σκέψη του! Μέτρησε η απουσία των Nico Young και Graham Blanks...Αλλος ρυθμός, άλλη εξέλιξη με αυτούς, τους συν – τρέχτες του με την team USA στο WCh του 2025.

♦ Η Sydney Vaught – Thorvaldson (γεν: 2003), η δρομέας των Arkansas Razorbacks, τόλμησε στα μισά της πορείας του αγώνα των γυναικών, ανέλαβε το προβάδισμα και επικράτησε τελικά σε 33:30.60. Κατέκτησε έτσι τον πρώτο τίτλο της σε πρωτάθλημα της USATF. Κατέγραψε τη σπουδαιότερη επιτυχία της! Οι κυρίες κινήθηκαν αργά, πολύ αργά σε ένα αγώνα χωρίς φαβορί...Φαινόταν ανοικτός σε όλες! Απουσίασαν οι πρωταθλήτριες των παρελθόντων ετών, όπως η Alicia Monson,η Elise Cranny και η Karissa Schweizer. Η θερμοκρασία των 21β Κελσίου, δυσκόλεψε το γρήγορο τρέξιμο αλλά ταυτόχρονα δεν δικαιολόγησε πλήρως την επιθυμία των μετεχουσών να διατηρήσουν τόσο χαλαρό ρυθμό...Η Sydney προσήλθε στην εκκίνηση  φέρουσα την πρόσφατη επιτυχία της στον αγώνα ''Peachtree'' της 4ης Ιουλίου επί των οδών της Ατλάντα: κορυφαία Αμερικάνα σε 32:18 (9η overall) και 51δ μπροστά από την Izzo. Σήμερα νίκησε με 6.38 ως πλεονέκτημα και με την πιό αργή επίδοση πρωταθλήματος από το 1998. Ετσι ή αλλιώς έδειξε πρόθυμη να ρισκάρει και πάλι επί της ''μεγάλης σκηνής''. Για άλλη μια φορά όλα έγιναν δικά της! Θύμισε την επιτυχία του περασμένου Φεβρουαρίου όταν κατά την εξέλιξη του SEC Indoor Champs κυριάρχησε στα 5000μ συντρίβοντας την ΡΒ. Σημείωσε 15:02.52 έναντι των 15:25.07 και έχουσα πλεονέκτημα νίκης των 9.61. Σήμερα επιτέθηκε μετά την ολοκλήρωση των 13 περιστροφών...Το χρονόμετρο έδειξε 18.09 στο πέρασμα από τα 5000μ. Πολύ – πολύ αργό πρώτο ''πεντάρι''...Επέβαλε το ρυθμό της στο 2ο ''πεντάρι'' (15:21). Αντεξαν έως ένα σημείο η Katie Izzo (2η σε 33:36.98) της Adidas με την Allie Buchalski (3η σε 33:42.29) των Brooks Beasts. Η Vaught δυσκολεύτηκε να συντηρήσει το ρυθμό αλλά έλαβε...ανάσες στα τελευταία 1600μ όταν οι δύο ανταγωνίστριες υποχώρησαν...Η Allie έμεινε εκτός ρυθμού με τρεις περιστροφές να απομένουν...Η Izzo παραδόθηκε ολίγα μέτρα πριν από το καμπανάκι. Η 23χρονη Vaught ολοκλήρωσε  ''όρθια'' καθώς ο ήλιος έδυε στην απέναντι πλευρά του East River πάνω από το Icahn Stadium. Το αποτέλεσμα: 1. Sydney Vaught 33:30.60, 2. Katie Izzo 33:36.98, 3. Allie Buchalski 33:42.29, 4. Cailie Hughes 33:46.75, 5. Mikayla Reed 33:49.23, 6. Katie Camarena 33:51.80, 7. Claire Green 34:17.96 και 8. Olivia Borowiak 34:26.20 . «Αν θέλεις να κερδίσεις πολλά ας είσαι πρόθυμος να αποτύχεις σε πολλά...». Η Sydney απάντησε με αυτό το γνωμικό όταν ρωτήθηκε για την τόλμη της. Τόνισε επίσης: ''Ναι, με τον κόουτς Marc Burns προβλέψαμε ως plan B αυτή την τολμηρή τακτική...Oλοι οι δρομείς γνωρίζουν ότι αν νοιώθεις δυνατός σε προχωρημένο αγώνα δοκιμάζεις να εξουδετερώσεις ανταγωνιστές, τολμάς...Σίγουρα ένοιωσα δυνατή! Ανοιξα το ρυθμό και είπα πάμεεεε...Πιστεύω είναι θέμα ψυχολογίας, δλδ της αυτοπεποίθησης που προσφέρει η φυσική κατάσταση όταν είναι εκεί, Επί 3000μ ομολογώ ένοιωσα κάπως αγχωμένη γιατί είχα...παρέα, όλες μέσα! Τρέξαμε γρήγορα.. Ήταν  συναρπαστικές και αυτές οι στιγμές του άγχους...''.