Επέστρεψε, κακώς και δυστυχώς, στις λεωφόρους της Αθήνας το SNF Nostos Run!  Το σούρουπο της περασμένης Τρίτης, χιλιάδες χρήστες των ΙΧ αλλά και των ΜΜΜ εγκλωβίστηκαν σε ένα πολύωρο μποτιλιάρισμα γιατί αποκλείστηκαν οι βασικές οδικές αρτηρίες (πχ λεωφ Συγγρού, Βασ Κωνσταντίνου, Βασ Σοφίας, Βασ Αμαλίας, Αθανασίου Διάκου, Πανεπιστημίου, Ακαδημιας, κα). Ταυτόχρονα περιορίστηκε η κίνηση των πεζών...Εκείνες τις ώρες έλαβε χώρα το SNF Nostos Run. Η ΑΜΚΕ ''Αναγέννηση & Πρόοδος'', ο οργανωτής, επανέφερε το ''θεσμό'' και τους δύο αγώνες των 6 και 10 χλμ επί των γνωστών διαδρομών με εκκίνηση από το Παναθηναικό Στάδιο και τερματισμό εντός της εγκατάστασης του ΚΠΙΣΝ (Δέλτα Φαλήρου). Παράλληλα η συμμορία των αντιεξουσιαστών , η οποία νέμεται παράνομα και καταχρηστικά τα ''Προσφυγικά'' της λεωφ Αλεξάνδρας, οργάνωσε ''δράση'' επί της πλ Συντάγματος...Αυτή η ''δράση'' πρόσθεσε μεν ταλαιπωρία αλλά...τιμώρησε κατά ένα τρόπο τους οργανωτές: υποχρέωσε αυτούς σε περικοπή της διαδρομής των 10χλμ για λόγους ασφαλείας, τη μη εμπλοκή δρομέων με συγκεντρωμένους, κοκ ♦ Η χορήγηση της άδειας διεξαγωγής ''πέρασε'' με απλή πλειοψηφία κατά τη συζήτηση στο δσ του δήμου Αθηναίων...Προχθές, ημέρα Τετάρτη και επομένη του αγώνα, ο Κώστας Μπακογιάννης κοινοποίησε την αντίθεσή του με το δρομικό γεγονός. ''Ανέβασε'' στη δικτύωση αυτό: ''Χθες το βράδυ η Αθήνα έπαθε έμφραγμα. Εκατοντάδες χιλιάδες Αθηναίοι εγκλωβίστηκαν εξαιτίας του κλεισίματος βασικών οδικών αρτηριών για έναν αγώνα δρόμου. Στο δημοτικό συμβούλιο διαφωνήσαμε και καταψηφίσαμε τη συγκεκριμένη απόφαση. Οι δρόμοι της πόλης δεν πρέπει να κλείνουν εργάσιμες ημέρες και ώρες για κανένα λόγο. Η καθημερινότητα των Αθηναίων, των εργαζομένων, των επαγγελματιών και των επισκεπτών δεν μπορεί να παραλύει. Ασφαλώς όλες οι διοργανώσεις είναι ευπρόσδεκτες. Η ταλαιπωρία των Αθηναίων όμως δεν είναι...'' ♦ Η εφημερίδα ''Καθημερινή'' δια χειρός του Δημήτρη Ρηγόπουλου κατέθεσε αυτό το ρεπορτάζ: ''Δεν ήταν η πρώτη φορά και δεν πρόκειται να είναι ούτε και η τελευταία. Το βράδυ της Τρίτης, λίγο πριν από τις 8.30, χιλιάδες οδηγοί και επιβάτες μέσων μαζικής μεταφοράς εγκλωβίστηκαν σε δευτερεύοντες, αφόρητα μποτιλιαρισμένους δρόμους, καθώς βασικές οδικές αρτηρίες (Βασιλίσσης Σοφίας, Βασιλέως Κωνσταντίνου, Αμαλίας, Φιλελλήνων, Αρδηττού, Συγγρού κ.ά.), που ενώνουν την πλατεία Μαβίλη με το παραλιακό μέτωπο, έκλεισαν για περίπου τρεις ώρες. Οσοι από τους αναγνώστες ζουν στην πρωτεύουσα ξέρουν πολύ καλά τι συνεπάγεται αυτό για μια ακτίνα περίπου δέκα χιλιομέτρων. Και αυτή τη φορά ο λόγος ήταν η διεξαγωγή ενός ακόμα αγώνα δρόμου, του SNF Nostos Run, που οργανώνει από το 2015 το Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος, με σημείο εκκίνησης το Παναθηναϊκό Στάδιο και κατάληξη το Κέντρο Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος στον Φαληρικό Ορμο. Οι αγώνες δρόμου στα κέντρα των μεγάλων πόλεων δεν είναι ελληνική εφεύρεση. Ξεκίνησαν από τα τέλη του προηγούμενου αιώνα ως σχεδόν ακτιβιστικές πράξεις επαναδιεκδίκησης του δημόσιου χώρου από τα αυτοκίνητα. Δεν υπήρχαν χορηγοί από πίσω, ούτε μεγάφωνα, ούτε άδειες από την Αστυνομία. Ετρεχες και κινδύνευες να περάσεις τη νύχτα στο πλησιέστερο αστυνομικό τμήμα. Στην Ελλάδα δεν ζήσαμε την πρώτη φάση. Αλλά ζούμε –με ομολογουμένως πληθωρικό τρόπο– την εξέλιξη της δεύτερης. Τα τελευταία 15 χρόνια, στο όνομα της διάδοσης του μαζικού αθλητισμού, έχουν «φυτρώσει» κάθε είδους αγώνες δρόμου. Η αλήθεια είναι ότι το SNF Nostos Run διεκδίκησε εξαρχής μια διαφορετική ταυτότητα. Πραγματοποιείται μετά τη δύση του ηλίου. Αυτή η επιλογή θεωρητικά σημαίνει μικρότερη επιβάρυνση, όμως στην πράξη αυτό δεν επιβεβαιώνεται όταν μιλάμε για καθημερινή με χιλιάδες εργαζομένους ακόμα έξω στους δρόμους. Και σίγουρα δεν εξευμενίζει τα νεύρα των εξουθενωμένων οδηγών και επιβατών λεωφορείων και τρόλεϊ που θέλουν απλώς να επιστρέψουν στο σπίτι τους και αυτό που συνειδητοποιούν για πολλοστή φορά είναι ότι κανείς δεν τους υπολογίζει. Επίσης, πόσο ρηχές και εκτός τόπου και χρόνου ακούγονται οι αοριστολογίες περί «συμπερίληψης» και «ενσυναίσθησης» που συχνά συνοδεύουν το λάιφσταϊλ αμπαλάζ πολλών παρόμοιων εκδηλώσεων. Γιατί, στο τέλος της ημέρας, αυτό που μένει δεν είναι το ατμοσφαιρικό στιγμιότυπο με τον μοναχικό δρομέα που κατηφορίζει τη Συγγρού με φόντο το ηλιοβασίλεμα, αλλά η πικρή επίγνωση της βαθιάς άγνοιας για την καθημερινότητα των πολλών''.

♦ Ο Μανος Βουλαρινος  κατέθεσε το αναλυτικό σχόλιό του στα μμε με τα οπόια συνεργάζεται. Ιδού το κείμενο: ''Καλώς ήρθατε στην Αθήνα. Μια πρωτεύουσα που κλείνει για όλους, εκτός από εκείνους που τη χρησιμοποιούν ως σκηνικό. Η απάντηση στην ερώτηση του τίτλου είναι μακροσκελής και γι’ αυτό θα την αποφύγω. Είναι πολύ καλύτερο (και πιο σύντομο) να σας γράψω σε ποιους δεν ανήκει: η πρωτεύουσα λοιπόν σίγουρα δεν ανήκει στους κατοίκους της και στους ανθρώπους που δραστηριοποιούνται επαγγελματικά και επιχειρηματικά σε αυτήν. Κι αν τους ανήκει τόσο δα, δεν είναι αυτοί που έχουν τον πρώτο λόγο. Γιατί ο πρώτος λόγος ανήκει στους πραγματικούς ιδιοκτήτες της πρωτεύουσας: σ’ αυτούς που την αντιλαμβάνονται ως μια μεγάλη σκηνή στην οποία μπορούν να ανεβάζουν τις παραστάσεις τους χρησιμοποιώντας κατοίκους, εργαζόμενους και επιχειρηματίες ως κομπάρσους. Την Τρίτη το απόγευμα (κι ενώ τα καταστήματα ήταν ακόμα ανοιχτά) η πρωτεύουσα έκλεισε για να τρέξουν μερικές εκατοντάδες συνάνθρωποί μας «για καλό σκοπό». Δεν καταλαβαίνω γιατί οι «καλοί σκοποί» πρέπει πάντα να συνοδεύονται με τον βασανισμό εκατοντάδων χιλιάδων αλλά ίσως φταίει που δεν είμαι αρκετά φιλάνθρωπος ώστε να καταλαβαίνω ότι η προσφορά πρέπει απαραίτητα να συνοδεύεται από σαδισμό, συσχέτιση την οποία κατανοούν και αποδέχονται στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Αθηναίων. Την επόμενη το πρωί μερικές εκατοντάδες «εργαζόμενοι» έκλεισαν πάλι το κέντρο για να κάνουν τη συνδικαλιστική τους γυμναστική. Το κέντρο που κλείνει δυο - τρεις φορές την ημέρα για κάθε πικραμένο που θέλει να συμπληρώσει τα κομματικά του ένσημα ή απλώς να εκτονώσει την ψυχολογική του πίεση. Το κέντρο που κλείνει και για τις επισκέψεις διαφόρων ηγετών. Το κέντρο που κλείνει και πολλά Σαββατοκύριακα για μαραθωνίους, ημιμαραθωνίους, ενατεταρτομαραθωνίους, μικρομαραθώνιους και τοσοδουλικομαρθώνιους ή για ποδηλατάδες και άλλες ωραίες ευκαιρίες για σπόνσορινγκ. Μόλις πριν από λίγες μέρες το Ζάππειο γλίτωσε στο τσακ τη μετατροπή του σε προκάτ αναψυκτήριο. Και όλα αυτά γίνονται σε βάρος μιας πρωτεύουσας η οποία κυρίως χρησιμοποιείται παρά κατοικείται. Οι κάτοικοι και η ζωή τους, οι πραγματικοί εργαζόμενοι και οι επιχειρηματίες που επιμένουν να δραστηριοποιούνται στο Φαρ Ουέστ της Αθήνας δεν ενδιαφέρουν κανέναν. Σίγουρα δεν ενδιαφέρουν την κυβέρνηση και την τοπική αυτοδιοίκηση. Μπορώ να καταλάβω μια πρωτεύουσα να κλείνει για ένα γεγονός τόσο μεγάλο όσο ας πούμε ο κλασσικός Μαραθώνιος. Αλλά αρνούμαι να δεχτώ ότι πρέπει να κλείνει κάθε τρεις και λίγο για την παραμικρή εκδήλωση που κάποιος έχει τη φαεινή ιδέα να διοργανώσει για να διαφημίσει και να διαφημιστεί. Αρνούμαι να δεχτώ ότι είναι φυσικό η κυβέρνηση και ο Δήμος να έχουν γραμμένους τους ανθρώπους που ζουν και δραστηριοποιούνται στην Αθήνα. Αλλά μάλλον πρέπει να σταματήσω να το αρνούμαι. Γιατί η καθημερινότητα δείχνει ότι δεν ζω σε πόλη αλλά σε παιδική χαρά προνομιούχων και «αγωνιστών». Και ότι είμαι κι εγώ, όπως και εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες, απλώς ένας κομπάρσος στις παραστάσεις τους. Και μπράβο μου. Η νομοθετική ρύθμιση (που είχε προκληθεί από την αντίστοιχη εκδήλωση το 2022) καθιστά τον δήμο Αθηναίων τον μοναδικό αρμόδιο να δίνει άδεια για τον βασανισμό των Αθηναίων προς τέρψιν φιλάνθρωπων και χορηγών και η πλειοψηφία του δημοτικού συμβουλίου ψήφισε υπέρ της παραχώρησης της πόλης σε εργάσιμη μέρα και ώρα (η αντιπολίτευση του Μπακογιάννη καταψήφισε)''.

♦ Το βραδάκι της περασμένης Κυριακής, δλδ δύο ημέρες πριν τη διεξαγωγή του SNF Nostos Run, ο δήμος Γαλατσίου φρόντισε να εισαγάγει τους πολίτες της ΒΑ Αθήνας στο πνεύμα της...ταλαιπωρίας. Απαγόρευσε τη διέλευση οχημάτων από ολόκληρη τη λεωφ Βείκου επί τρεις ώρες!!! Με άλλα λόγια ακύρωσε μία βασική αρτηρία κίνησης σε κατάλληλο χρονικό σημείο για την έξοδο των πολιτών προς το κέντρο, τα δημοφιλή σημεία διασκέδασης, κοκ. Σε ανάρτηση προβολής της προκήρυξης του ''Γαλάτσι Night Run 2026'' αναφέρονται αυτά: ''Ο Δήμος Γαλατσίου, στo πλαίσιο της προώθησης της συμμετοχής των κατοίκων του στον αθλητισμό και τη σωματική άσκηση, καθώς και της ανάδειξης και αξιοποίησης του Κλειστού Ολυμπιακού Γυμναστηρίου Γαλατσίου προκηρύσσει αγώνα νυχτερινού τρεξίματος...''.  Ο χρονομέτρης του αγώνα δίδει ως τερματίσαντες 1118 δρομείς. Πόσοι κάτοικοι Γαλατσίου και ευρύτερης περιοχής αγωνίστηκαν; Ο Δήμος εμφαίνεται με την απογραφή του 2021 ότι έχει πληθυσμό 57917 πολίτες. Το backround της φωτό δείχνει ότι ικανός αριθμός κατοίκων προτίμησε την καθιερωμένη βόλτα εδώ και πολλά πολλά έτη σε αυτό το υπερ – τοπικό σημείο...Ολίγοι, ναι ολίγοι Γαλατσιώτες, μετέσχον του αγώνα! Οι δύο οργανωτές, ΑΜΚΕ ''Αναγέννηση & Πρόοδος'' και δήμος Γαλατσίου, είχαν την επιλογή να φιλοξενήσουν τα δύο γεγονότα μέσα στα πάρκα τους...Προτίμησαν να ταλαιπωρήσουν τους πολίτες, εποχούμενους και πεζούς!!! ♦ Μεταφέρω το χρόνο μόλις δύο μήνες πίσω...Εντός αυτού του διαστήματος ένας φορέας, o ΣΙΓΑ (Σύλλογος Ιδιοκτητών Γυμναστηρίων Αττικής) και ένας δήμος, ο Ιλίου, επέλεξαν ως τόπους φιλοξενίας των δρομικών δρωμένων τους εμβληματικά πάρκα, όπως ο κήπος Διομήδους στο Δαφνί και το ''Αντ Τρίτσης''. Με άλλα λόγια δεν ενόχλησαν την κοινωνική ζωή, την κίνηση της πόλης...Αλλοι φορείς ταλαιπώρησαν και αιχμαλώτισαν την πρωτεύουσα! Ενδεικτικά – 3η Μαίου δύο Εργατικά Κέντρα, της Αθήνας και του Πειραιά, ''έκοψαν'' την πόλη στη μέση με την οργάνωση του αγώνα των 14χλμ από το block 15 του Χαιδαρίου έως την Καισαριανή - 10η Μαίου η ΕΟ Ποδηλασίας δέσμευσε ένα τεράστιο δακτύλιο εντός λεκανοπεδίου για τη διεξαγωγή του τελικού ετάπ του Γύρου Ελλάδας με εκκίνηση τον Πειραιά και τερματισμό επί της πλ Συντάγματος – ίδια ημέρα: ο δήμος Νέας Σμύρνης οργάνωσε το δικό του δρομικό ''Γύρο'' και ο δήμος Κηφισιάς ένα όμοιο γεγονός – 17η Μαίου ο δήμος Νέας Φιλαδέλφειας οργάνωσε αγώνα μνήμης Γεω Αποστολάκη με κίνηση των δρομέων ''out and back'' επί της λεωφ Δεκελείας (σημ: εμβληματικό, τεράστιο εκεί το άλσος της ΝΦ και καταλληλότατο για αγώνες δρόμου...), κοκ. ♦ Ως κατακλείδα επαναφέρω τα ερωτήματα: σε ποιούς ανήκει η πόλη;  Ζωμεν σε πόλη ή σε παιδική χαρά προνομιούχων και ''αγωνιστών'';  Ο Αθηναίος βασανίζεται επί των οδών από φορείς οι οποίοι διαφημίζονται και διαφημίζουν; Γιατί η Αθήνα κλείνει δυο και τρεις φορές ανά εβδομάδα από  κάθε πικραμένο που θέλει να συμπληρώσει τα κομματικά του ένσημα ή απλώς να εκτονώσει την ψυχολογική του πίεση;